در اين سخن پيامبر صلى الله عليه و آله كه به حقّ ، عصارهء آموزه‌هاى نبوى است ، نكته‌هايى است سزاوارِ تأمّل و دقت ؛ « نكته‌ها چون تيغِ پولادست تيز / گر ندارى تو سپر ، واپس گريز » : 1 - تعبير « انّى تَارِكٌ » بيانگر آن است كه كتاب خداوند ( قرآن ) و اهل بيت ( عترت ) ميراثِ پيامبراند كه از آن حضرت براى امّت برجاى مانده است ؛ چرا كه پيامبر صلى الله عليه و آله پدر روحانى اين امّت است . و خود به على عليه السلام فرمود : « انَا و أنْتَ ابَوا هَذِهِ الامَّةِ » . « 1 » 2 - دربارهء توضيح معناى « ثَقَل » مطالبى گفته شده است كه هر يك برخاسته از ديدگاهى ويژه ، دربارهء كتاب و عترت است . ليكن مناسب‌ترين معناى آن « وزن » است كه با معناى لغوى آن نيز ، سازگارتر است و به احتمال قوى ، علّت به كارگيرى آن دربارهء اين دو حقيقت عظيم و جاودانه ، براى آن است كه « كتاب خدا » و « عترت » دو تكيه‌گاه نيرومند و پايدار و دو ركن وثيق و ماندگارند ، كه مسلمانان را از انحطاط و پراكندگى حفظ مىكنند ، چنانچه از كاربردهاى متداوِل و رايج آن برمى آيد و مثلًا مىگوييم : « سنگينى بار به دوش فلان شخص است » كه مقصود آن است كه آن شخص تكيه‌گاهِ آن است . بدين روى ، در سخن پيامبر صلى الله عليه و آله تعبير « ثَقَل » آمده است ؛ چرا كه وزن و سنگينى رسالت اسلام و حيات عزيزانهء مسلمانان به كتاب خدا و عترتِ بىبديل پيامبر صلى الله عليه و آله متّكى است . 3 - كتاب ( قرآن ) رابط خدا با امّت است . از اين رو ، نام ديگر آن « حَبلُ اللَّه » است . و عترت ( اهل بيت ) رابطِ پيامبر صلى الله عليه و آله با امت‌اند . بنابراين ، قطع رابطه با قرآن ، قطع رابطه با خداست ، و قطع رابطه با عترت ، قطع رابطه با پيامبر صلى الله عليه و آله است و در نهايت قطع رابطه با پيامبر ، قطع رابطه با خداست ، و قهراً قطع رابطه

--> ( 1 ) . مفردات راغب ، ص 57 .